این روزها اتفاقات جالبی در شهر ما در حال وقوع است. دوازدهم
شهریورماه اولین جلسه شورای اسلامی دزفول برگزار می شود. بعد از کارهای همیشگی و
احتمالا صحبت های ملال آور که ویژه جلسات آغازین یک مجمع است، شورا انتخاباتی را
برگزار می کند که باید اعضایش یکی از این دو گزینه را انتخاب می کردند: اول ابقای
شهردار فعلی در مسئولیتش و دوم اینکه شهردار برود و تودیع شود و دیگری را سرپرست
بگذاریم.
5 نفر در برگه هایشان می نویسند ابقا؛ یعنی آقای دوایی فر در این
مسئولیت بمانند. 7 نفر می نویسند تعیین سرپرست؛ یعنی آقای دوایی فر در این مسئولیت
نمانند. 1 نفر هم هنگ می کند و قدرت انتخاب و تشخیصش را از دست می دهد و کسی نیست
به او بگوید آقا یا خانم محترم، از اهم وظایف شما در شورا انتخاب شهردار است! در
این مورد مهم ممتنعی، در بقیه مواردی که در 4 سال آینده به رای گذاشته می شود چه
میکنی؟!
بگذریم به هر حال چون 7 از 5 بزرگتر است، نتیجه می شود رفتن آقای
شهردار.( شنیده ام ولی مطمئن نیستم؛ رسول و عادل و کس دیگری جلسه را ترک کرده اند!)
شهرداری که حدود 7 سال است که در این مسند است. چند سالی هم می شود که بازنشسته
شده اما شنیده ام در دوره پیشین شورا زمانی فر و دوستانش با رایزنی های گسترده و
مکرر مانع از خانه نشین شدن جناب دوایی فر شده بودند. در آخر جلسه هم یک رای گیری
دیگر انجام می شود که حالا که دوایی نباشه کی باشه پس؟! نتیجه می شود اینکه علی
الحساب آقای فولاد نژاد سرپرست باشند.
وضعیت ظاهری شهر در این چند سالی که آقای دوایی فر شهردار بودند واقعا
تغییر کرده است. بهبود وضع ترافیک خیابان های اصلی شهر خصوصا در خیابان های شریعتی
و 45 متری فتح المبین با احداث زیرگذر، ساخت پارک رعنا در حاشیه رود دز، ساخت
پارکینگ و بام باغ و همکاری با ارتش برای انجام پروازهای فرودگاه شهر و تکمیل پل
پنجم و ... .
البته نقدهایی هم به عملکرد جناب ایشان وارد است که متاسفانه در این
سالها کمتر گفته و شنیده شده است. چون از کارهای مهم آقای دوایی فر که نمود و
اثباتش را در انتخابات اخیر دیدیم سوار شدن بر جریان رسانه ایی شهر بود به طوریکه
هر جایی صحبت از خدمات شهردار بود و کمتر کسی جرئت نقد این عملکرد را داشت. شاید
دلیل این موضوع عقب افتادگی شهر در دوران ما قبل شهردار بود و کسی نمی خواست حالا
که شهر پیشرفت می کند با ایراد و انتقاد کام مردم را تلخ کند و الله اعلم...
استخدام اطرافیان و آشنایان در شهرداری دزفول، تخریب بعضی از مکان های
تاریخی شهر برای توسعه مثل باغ گودول، بی توجهی به معماری شهری و کسب درآمد بیشتر
حتی با دیوار نویسی، وضع اسفبار آسفالت خیابان های اصلی و فرعی شهر و... از
ایراداتی است که به حق یا ناحق به عملکرد ایشان وارد است.
هر چند که عملکرد آقای دوایی فر حتی برای سرسخت ترین منتقدانش در مجموع
مثبت ارزیابی می شود اما به نظر می رسد که 7 سال برای انجام اقدامات مفید یک مدیر
شهری کافی است. به خصوص اینکه این سالها در دولت های نهم و دهم واقع شده است که
ویژگی مثبت آن دولتها حجم زیاد کارهای اجرایی بوده است. بی شک موفقیت شهرداری در
زمان تصدی آقای دوایی فر موفقیت دولت پیش هم بوده است. کیست که نداند بعضی از
پروژه های شهری مثل زیرگذر ها مصوب سفر استانی دولت است؟ یا کیست که نداند
دستگاههای اجرایی در دو پروژه اخیر زیر گذر های خیابان فتح المبین حدود 2 میلیارد
تومان هزینه کرده اند و نهایتا شهردار روبانش را بریده است؟
چه خوب و چه بد، رای شورای
اسلامی شهرمان در جلسه اولی که تشکیل شده است، رفتن آقای دوایی فر است. اما
اظهارنظرهای فرماندار ویژه و امام جمعه و سایرین در این زمینه برای من خیلی جالب
است. شورایی تشکیل شده از رای مردم و با خلق حماسه سیاسی و بعد این شورا تصمیمی را
گرفته است. حالا ما بقی بزرگواران اظهارنظر می کنند که شهردار خوب است و بگذارید
باشد و این حرفا.
به نظرم بهتر است هر کس به کار خود مشغول شود هرچند که باب نصیحت
خیرخواهانه و تذکر و انتقاد برای همه محفوظ است.
لینک های مرتبط: + + +
تی فرنگ: چند روزی که نبودم در مشهد الرضا(ع) نائب الزیاره بودم. امسال سفر مشهدم متفاوت بود. خدا کند به حق علی بن موسی(ع) الساعه با رفقا کربلا را زیارت کنیم.
تکمیلی: شورای بی اقتدار!!!